Note : บทสัมภาษณ์นี้เป็นลิขสิทธิ์ของเว็บไซต์มักเกิ้ลไทยดอทคอม ห้ามนำบทสัมภาษณ์นี้ไปทำเพื่อการค้า และห้ามเว็บมาสเตอร์ผู้ใดนำบทสัมภาษณ์นี้ไปลงตามเว็บไซต์ก่อนได้รับอนุญาติจากทางเราโดยเด็ดขาด! แต่ถ้าเป็นบุคคลทั่วไปหากจะนำบทสัมภาษณ์นี้ไปลงตามเว็บบอร์ด ช่วยกรุณาให้เครดิตกับ MuggleThai.com ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

 

"คุณขอมาเราจัดให้" เนื่องจากมีชาวมักเกิ้ลไทยขอมาวันนี้เราก็เลยแกะสคริป รายการ Moviefone Unscripted ที่แดน เอ็มม่าและรูเพิร์ตไปออกเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมามาฝากค่ะ

ถ้าใครยังไม่ได้ดูสัมภาษณ์ตัวนี้นะคะ เข้าไปดูได้ที่ youtube หรือไม่ก็ดาวน์โหลดเก็บไว้ได้จาก rg.net เลยค่ะ แต่ว่าเป็นไฟล์ MP4 นะคะ

Link 1 - (Click)
Link 2 - (Click)

 

แนะนำให้ดูไปอ่านไปค่ะ

---------

แดน: ยินดีต้อนรับเข้าสู่รายการ Moviefone Unscripte ครับ ผมแดเนียล แรดคลิฟฟ์ และผมก็อยู่กับเอ็มม่า วัตสันและรูเพิร์ต กริ๊นท์ เพื่อที่จะพูดคุยเกี่ยวกับภาพยนตร์ตัวใหม่ของเรา แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์ เราจะถามกันและกันคำถามของคุณ และเราก็จะแต่งคำถามกันเองด้วยครับ งั้นผมเริ่มด้วยคำถามแรกเลยละกัน

ถ้าคุณสามารถเล่นเป็นตัวละครผู้ใหญ่ในภาพยนตร์ คุณจะเลือกเป็นใคร และทำไม

เอ็มม่า: นั่นยากมากเลยนะ! ว้าว! ถ้าฉันเป็นผู้ชายฉันก็อยากจะเล่นเป็นสเนปแน่นอน เพราะฉันแค่คิดว่ามันคงเจ๋งน่าดูที่จะเล่นเป็นตัวร้าย แต่ฉันไม่คิดว่าฉันจะสามารถเล่นได้ดีเท่าเขาหรอกนะ (พูดถึง อลัน ริคแมน)

แดน: เธอขาดเสียง(แบบผู้ชาย)ด้วย

เอ็มม่า: ไม่ ฉันไม่มีเสียงแบบนั้น

รูเพิร์ต: ไม่มีจมูกแบบนั้นด้วย

เอ็มม่า: ไม่ ไม่มีทั้งจมูกทั้งเสียง ...เอ่อ อัมบริดจ์ก็เป็นอีกตัวละครที่น่าเล่นเหมือนกัน โอเค...ฉันอยากรู้ว่าฉากโปรดของเธอคือฉากไหน

รูเพิร์ต: มันมีเยอะมากเลยนะในภาคนี้ ผมชอบฉากต่อสู้พวกนั้นโดยใช้ไม้กายสิทธิ์ แล้วก็ฉากห้องต้องประสงค์ด้วย มันดีมากๆ

เอ็มม่า: ใช่ ฉันรักฉากนั้น ฉันรักมัน

แดน: แต่ยกเว้นอุณภูมิในฉากนั้น

รูเพิร์ต/เอ็มม่า: ใช่ มัน...

แดน: คุณรู้ไหมว่าพวกเรารู้สึกเหมือนกับว่าเราอยู่ตรงใจกลางพระอาทิตย์เลย

 เอ็มม่า: ใช่ จริงๆ แบบนั้นเลยหละ

รูเพิร์ต: ความร้อนและแสงสะท้อนไปทุกที่

แดน: ใช่ ใช่ ตอนนั้นถูกถ่ายในฉากที่เต็มไปด้วยกระจก แล้วพวกเขาก็จำเป็นที่จะต้องมีเตาผิงตัวนึง---ไม่ใช่สิ เตาผิงหลายๆอัน---เพื่อที่จะให้มันสะท้อนแสงไฟไปรอบๆ ดังนั้นพวกเราก็เลยแบบว่า โดนย่างในนั้นทั้งเป็นอยู่สามวันเต็มๆ ....ผมคิดว่านั่นมันไม่ใช่เป็นการพูดเกินความจริงเลยนะ

รูเพิร์ต การมีชื่อเสียงนั้นเป็นเหมือนอย่างที่คุณคาดคิดไว้รึเปล่า---เดี๋ยวนะ---เมื่อตอนที่คุณไปทดสอบการแสดง? และนั่นเป็นคำถามจาก Rebecca ใน เซอร์รี่ย์ ประเทศอังกฤษ

เอ็มม่า: โอ้ เจ๋ง

รูเพิร์ต: ไม่รู้สิ คือผมหมายความว่าผมไม่รู้สึกว่าตัวเองมีชื่อเสียงนะ คือประมาณว่า---การที่ผมถูกคนจำได้นี่สิที่ผมรู้สึกว่าค่อนข้างยากที่จะปรับตัวให้รู้สึกชินกับมัน แต่ เอ่อ ทุกคนดีกับผมมาก

เอ็มม่า: ฉันว่าพวกเราไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้—ว่าพวกเราจะมีชื่อเสียงเมื่อตอน...

แดน/รูเพิร์ต: ไม่...

เอ็มม่า: …เมื่อตอนที่พวกเราเริ่มทำหนัง ตอนที่เราถ่ายทำ ฉันไม่ได้---พวกเราไม่ได้คิดเลยว่าการมีชื่อเสียงมันจะเป็นยังไง

แดน: พวกเราแค่อยากจะภ่ายหนังเท่านั้นแหละ

รูเพิร์ต/เอ็มม่า: ใช่

แดน: พวกเราไม่ได้คิดไกลขนาดนั้นหรอก

เอ็็มม่า: ไม่ ฉันว่าพวกเราไม่รู้อะไรสักนิด

แดน: ผมก็ยังคงไม่คิดไกลนะตอนนี้---ไม่ค่อยเก่งเรื่องวางแผนเท่าไหร่

รูเพิร์ต: ข่าวลืออะไรเกี่ยวกับตัวเองที่เหลือเชื่อที่สุดเท่าที่คุณเคยได้ยินมา?

เอ็มม่า: ยังไม่มีข่าวลืออะไรที่สุดๆขนาดนั้นเกี่ยวกับฉันนะ ฉันคิดว่า—ฉันไปโรงเรียนไม่ซ้ำกันเลยแต่ละอาทิตย์...มีประมาณห้าหกโรงเรียนได้มั้งที่ฉันเองก็ไม่เคยจะก้าวเข้าไปเลย นั่นเป็นอะไรที่น่าขำมากๆ แล้วก็เรื่องภาพยนตร์มากมายๆที่ฉันแสดง...

แดน: และกำลังจะแสดง...

เอ็มม่า: ซึ่งแต่ละเรื่องฉันก็ยังไม่เคยได้ยินถึงเลย...นอกจากนั้นแล้วฉันก็---ฉันถูกเรียกว่า เอ็มมิลี่ วัตสันอยู่เรื่อย ซึ่งเป็นอะไรที่น่ารำคาญมากๆ คือฉันหมายความว่า ห้าปีมาแล้วพวกเขายังทำแบบนั้นอยู่เลย...เอ็มมิลี่ วัตสันไปงานฉายภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์รอบปฐมทัศน์เมื่อคืน---ฉันนะแบบว่า ไม่! เอ็มม่าต่างหาก! ให้ตายสิ แต่นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรที่เหลือเชื่อสุดๆแล้วหละ

แดน: มีคนๆนึงบอกผมเมื่อคืนว่า—รู้สึกว่าคุณได้รับเข้าเรียนที่ Princeton นะ—ผมปลื้มนะที่คุณคิดว่าผมจะเข้าที่นั่นได้ แต่ไม่ ผมเสียใจ ผมไม่ได้เข้า

รูเพิร์ต: เขาลือว่าผมเคยจะแสดงเป็น oompa lumpa ในเรื่องชาร์ลีย์กับโรงงานช็อคโกแล็ต

เอ็มม่า: นั่นสุดยอดเลย! เธอเนี่ยนะ? ยอดมาก!

รูเพิร์ต: ผมก็ไม่รู้ว่าจะตีความยังไงดีเหมือนกัน

เอ็มม่า: อะไรคือสิ่งที่ร้ายแรงสุดๆที่แฟนๆแฮร์รี่ พอตเตอร์เคยทำ? อะไรคือสิ่งที่น่าประทับใจมากที่สุด? คำถามที่ดีมากจาก Melissa

แดน: เอ่อ สิ่งที่สุดๆที่แฟนๆแฮร์รี่ พอตเตอร์เคยทำคงต้องเป็นผู้หญิงคนนั้น---ผมไม่รู้ว่าเธอสองคนรู้รึเปล่านะ---

เอ็มม่า: ผู้หญิงในผ้าขนหนูน่ะหรอ

แดน: ไม่ ไม่ ไม่ๆๆ อันนั้นมันเรื่องเมื่อวานซืนแล้ว

เอ็มม่า: อ้อ งั้นขอโทษที

แดน: ไม่ ตลอดเวลาเมื่อตอนที่เราอยู่มานิวยอร์คเพื่อโปรโมตภาคสี่น่ะ ผู้หญิงคนนี้ถือป้ายที่เขียนว่า “คุณนายแรดคลิฟฟ์อยู่นี่แล้ว” แล้วเธอก็พยายาม—เอ่อ ตอนที่เราติดสี่แยกไฟแดง---อ้อ—ที่อเมริกาเค้าเรียกว่าที่หยุดไฟแดงสินะ เราจอดรถตรงนั้นแล้วรถของเธอก็มาจอดข้างๆของเรา และเธอก็พยายามที่จะปีนข้ามผ่านหน้าต่างรถของเธอเข้ามาที่รถของเราโดยไม่แตะพื้นถนน เอ่อ แต่เธอไม่ได้เข้ามาในรถหรอก

เอ็มม่า: เธอทำตัวเองเจ็บรึเปล่า?

แดน: ผมว่าไม่นะ ---ผมก็ไม่รู้สิ เราขับรถออกไปเลย!

เอ็มม่า: โอ้ แล้วทิ้งเธอไว้บนถนนแบบนั้นน่ะนะ!

แดน: ไม่ ไม่ เราไม่ได้ขับรถชนเธอสักหน่อย มันไม่ใช่ชนแล้วหนีนะ! แต่ เอ่อ นั่นถือว่าเป็นอะไรที่สุดๆมากเลย แต่ เอ่อ ปกติแล้วพวกเราก็ได้จดหมายที่ยอดมากๆจากทั่วโลก เอ่อ บางอันก็ค่อนข้างจะปะหลาด แต่บางอันก็หวานน่ารักมากๆๆ แล้วเราก็มักได้---โดยเฉพาะที่มาจากญี่ปุ่น เราได้จดหมายที่น่าทึ่งมากๆจากที่นั่น ซึ่งเป็นอะไรที่น่ารักจริงๆและก็เอื้อเฟื้อเหลือเกิน

เอ็็มม่า: พวกเราก็ได้อันที่เด็กๆตกแต่งจดหมายซึ่งเป็นอะไรที่ดีทีเดียว

แดน: สุดยอดเลย!

Emma: สวยมากๆ

Dan: ถ้าคุณเลือกได้คุณจะเลือกเป็นสัตว์วิเศษตัวไหนระหว่าง---เซ็นทอร์ นางเงือก หรือ---

เอ็มม่า: ฉันรู้แล้วว่าคำตอบฉันคืออะไร

แดน: เธอจะเลือกนางเงือกใช่ไหม?

เอ็มม่า: ใช่ คือตอนที่ฉันเด็กๆ—จริงๆนะ คือ เธอก็รู้! ทุกๆคนมักมีเจ้าหญิงดิสนีย์ซึ่ง---อันที่จริงแล้วเธอคงไม่รู้หรอก!

แดน: ผมรู้ ผมรู้จักเจ้าหญิงดิสนี่ย์เยอะเหมือนกันหละ

เอ็มม่า: เอาเถอะ คือเด็กผู้หญิงส่วนมากมักจะเลือกเจ้าหญิงมาองค์นึง แล้วของฉันก็คือ เงือกน้อย และ—ฉันก็รู้ว่าพ่อฉันต้องฆ่าฉันแน่ๆที่ฉันจะพูดแบบนี้-- แต่ว่าตอนวันเกิดปีที่ห้าของฉัน พ่อแต่งตัวเป็นพระราชาไททานซึ่งเจ๋งมากๆ แล้วน้องชายฉันก็แต่งตัวเป็นเซบาสเตียนซึ่งยอดเยี่ยมสุดๆ!

รูเพิร์ต: เจ้าปูน่ะเหรอ?

แดน: ไม่นะ  เซบาสเตียนนี่มันปลาตัวสีเหลืองน้ำเงินไม่ใช่หรอ?

เอ็มม่า: ใช่

รูเพิร์ต: อ้อ

[อันที่จริงแล้วเซบาสเตียนคือเจ้าปูคาริบเบียนนะคะ]

แดน: แล้วน้องชายเธอคิดว่าจะทำให้เธอขำโดยการแต่งตัวแบบนี้ตอนงานวันเกิดปีที่ห้าของเธอเนี่ยนะ?

เอ็มม่า: คือทุกคนแต่งตัวเป็นตัวละครจากเงือกน้อยทั้งนั้นแหละ มันยอดมากๆ มันเป็นงานวันเกิดปีที่ห้าที่ดีที่สุดเลย!

แดน: แล้วพวกเขากินอะไร? พืช?

เอ็มม่า: ฉันนี่ไง เยี่ยมจริงๆ ---แต่ฉันมีชุดของฉัน ยอดมากๆ

คำถามนี้มาจาก Olivia จากลอสแอนเจลีส ซีเอ---มีใครรู้บ้างว่าตัวอักษรแบบนี้—ซีเอมันย่อมาจากอะไร?

แดน: เป็นอักษรย่อของรัฐ---แคลิฟอร์เนีย

เอ็มม่า: โอ้ ดูเธอสิ แจ๋ว! ฉันภูมิใจนะเนี่ย! — ถ้าคุณต้องเผชิญหน้ากับบอกการ์ต มันจะกลายเป็นอะไร ฉันรู้ของเธอ[รูเพิร์ต] ตอบเลยสิ

รูเพิร์ต: ใช่ เหมือนของรอน แมงมุมไง ผมคิดว่างั้นนะ ใช่

เอ็มม่า: อันที่จริงฉันไม่เคยเห็นเธอตอนเจอแมงมุมเลยนะ

แดน: ผมเคย

เอ็มม่า: เธอมีปฏิกิริยายังไง?

รูเพิร์ต: ผมพยายามที่จะเลี่ยงพวกมันนะ

แดน: เธอเคยดูทอมกับเจอร์รี่ไหม ตอนที่ทอมกับเจอร์รี่วิ่งไล่กันไปรอบๆ แล้วคนทำความสะอาดก็กระโดดขึ้นไปอยู่บนเก้าอี้น่ะ

เอ็มม่า: ไม่ ---แต่ฉันนึกออกนะ

แดน: แบบนั้นเลยหละ ผมจำได้ตอนที่เราอยู่ในห้องแต่งหน้ากันแล้วแมงมุมเข้ามาในห้อง และนายก็กระโดดขึ้นไปอยู่บนเก้าอี้!

รูเพิร์ต: ใช่ ผมคงจะร้องไห้เลยนะถ้ามันเข้ามาใกล้ผมอีกหน่อย

เอ็มม่า: ฉันนึกไม่ออกเลย-- เพราะว่าปกติแล้วเธอเป็นคนใจเย็นมาก สุขุม สงบสติอารมณ์ แล้วเธอไม่เคยที่จะแสดงท่า---

รูเพิร์ต: ไม่

เอ็มม่า: คือ ฉันนึกไม่ออกเลย---

แดน: ไม่ คือเขาต่อสู้กับตัวเองตลอดเวลา—นี่มันแมงมุมรึเปล่า?

รูเพิร์ต: ไม่ ผมมีสายตาที่ดีมากเลยนะ ผมสามารถมองเห็นพวกมันจากไกลๆได้ นายจำได้ไหมฉากในกระทรวงเวทย์มนต์ แล้วมันก็มีแมงมุมตัวเล็กตัวนึง

แดน: พระเจ้า!

รูเพิร์ต: นายจำได้

แดน: ได้ มันทึ่งมากๆ แมงมุมตัวนั้นอยู่ห่างออกไปสักประมาณยี่สิบฟุตมั้ง แล้วรูเพิร์ตก็เห็นมันไต่มา

รูเพิร์ต: ใช่ แล้วผมก็ต้องไปตรงนั้นแล้วไล่มันไปสะ

เอ็มม่า: ฉันค่อนข้างจะ---คือเธอก็รู้ โอเค แน่นอนว่าฉันไม่ได้จะแช่งเธอหรอกนะ แต่ฉันอยากจะเห็นปฏิกิริยาของเธอจังเลย

รูเพิร์ต: งั้นหรือ? มันเป็นประสบการณ์ที่แย่มากๆ จริงๆนะ มันเป็นอะไรที่ซีเรียสเลยทีเดียว...

เอ็มม่า: ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ!

แดน: ใช่ มันเป็นอะไรที่ซีเรียส—ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะหัวเราะเลยนะเอ็มม่า!

รูเพิร์ต: …หรือว่ายิ้มแบบนั้น!

แดน: อันนี้มาจาก แดนนี่ แห่ง เมดิสัน ใน WI และผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าที่นั่นที่ไหน แต่ถ้าเป็นที่อังกฤษก็คือ West Institute แต่นั่น---แต่นั่นมันไม่ใช่ประเด็น เอ่อ--- คุณคิดว่ารอนกับเฮอร์ไมโอนี่จะคู่กันตอนจบหรือเปล่า? เธอทั้งสองคน ผมคิดว่าคำถามนี้ยกให้คุณสองคนได้เลย

รูเพิร์ต: คือใช่ ผมคิดว่าอย่างนั้นนะ

เอ็มม่า: ใช่ เราค่อนข้างจะมั่นใจว่าจะเป็นแบบนั้น

รูเพิร์ต: หนังแต่ละภาคพยายามใบ้มาตลอด ผมไม่รู้สิ เราคงต้องรอให้เล่มเจ็ดออกมาจะได้รู้แน่

เอ็มม่า: ฉันเชื่อจริงๆว่าพวกเขาต้องคู่กัน ฉันหวังว่าจะเป็นอย่างนั้น

รูเพิร์ต: มันอาจจะตรึงเครียดน่าดูเลยนะ

เอ็มม่า: ใช่ ใช่ ฉันไม่อยากจะนึกถึงมันเลยหละ

แดน: พวกเธอทำได้น่า พวกเธอต้องทำได้ดีจริงไหม? มันไม่มีอะไรหรอก

รูเพิร์ต: ไม่รู้สิ

แดน: โอ้ ไม่เป็นอย่างนั้นแหงๆ

รูเพิร์ต: คือมันคงแปลกน่าดู

แดน: นายต้องผ่านพ้นมันได้อยู่แล้ว

เอ็มม่า: ฉันว่าเราควรจะทำตัวเป็นมืออาชีพ แล้วก็แบบว่า---เรา....

แดน: มันเป็นอะไรที่น่าลองดู---

เอ็มม่า: ใช่ คือหลังจากที่จูบเธอสักห้าครั้งมันอาจจะ—เธอก็รู้ หวังว่าความตรึงเครียดมันจะหายไป

รูเพิร์ต: เราสักคนอาจจะตายก็ได้ ดังนั้นเราอาจจะไม่ต้อง—

เอ็มม่า: เธอไม่อยากจูบฉัน----โอ้ นั่นแย่มากเลยนะ! เธอยอมตายเสียดีกว่าที่จะจูบฉันงั้นเหรอ?

แดน: “ผมยอมตายเสียดีกว่าถ้าจะต้องจูบคุณ” นั่นมัน---

เอ็มม่า: นั่นมันใจร้ายจริงๆ

รูเพิร์ต: ไม่นะ ผมไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย ไม่ผมไม่--

แดน: แต่เราได้ยินแบบนั้น

เอ็มม่า: ใช่! ขอบใจนะรูพ ฉันรู้สึกปลื้มมาก

แดน: ต้องขอบคุณเอ็มม่า รูเพิร์ต moviefont และ ทุกๆท่านที่ติดตามชมรายการและส่งคำถามมาให้เราครับ ผมหวังว่าทุกท่านจะไปดูแฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์นะเมื่อมันเข้าฉายที่โรงภาพยนตร์ใกล้คุณนะครับ

เอ็มม่า: เธอฟังดูน่าเบื่อมากเลยนะตอนเธอบอกว่าหนังจะออกมา

แดน: ไม่---

เอ็มม่า: ทำเสียงตื่นเต้นกว่านี้หน่อยสิ!

แดน: ผมแย่เรื่องอ่านของพวกนี้ดังๆ ผมห่วยจะตาย---

เอ็มม่า: ฉันคิดว่าหนังสุดยอดมากค่ะๆ ไปดูมันสะ!

แดน: ก็ได้เอ็มม่า งั้นเธอก็ทำเองเลยสิ แล้วรูเพิร์ต....

 

แปลโดย ::Candypop117 [MuggleThai.com]

---