Note : บทสัมภาษณ์นี้เป็นลิขสิทธิ์ของเว็บไซต์มักเกิ้ลไทยดอทคอม ห้ามนำบทสัมภาษณ์นี้ไปทำเพื่อการค้า และห้ามเว็บมาสเตอร์ผู้ใดนำบทสัมภาษณ์นี้ไปลงตามเว็บไซต์ก่อนได้รับอนุญาติจากทางเราโดยเด็ดขาด! แต่ถ้าเป็นบุคคลทั่วไปหากจะนำบทสัมภาษณ์นี้ไปลงตามเว็บบอร์ด ช่วยกรุณาให้เครดิตกับ MuggleThai.com ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

--------------------------------------

New Interview with Michael Goldenburg

นักเขียนบทโทรทัศน์และภาพยนตร์ ไมเคิล โกลเดนเบิร์กนั้นได้พูดถึงผลงานเขียนบทของเขาในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์ค่ะ โดยได้เปรียบเทียบการเขียนบทสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้กับการประพันธ์บทดนตรี

“เวลาที่คุณกำลังเขียนโน้ตดนตรีนั้น มันเกี่ยวกับว่าคุณกำลังได้ยินอะไร” เขากล่าว “จังหวะ ทำนอง และประมาติกรรมของมัน ผมคิดว่าหนังก็มีอะไรคล้ายๆกับการเขียนเพลง เพราะว่ามันมีจังหวะเหมือนดนตรี แบบประมาณว่า คุณจะได้ยินมัน”  หนึ่งในฉากที่เขา‘ได้ยิน’เมื่อตอนที่อ่านหนังสือก็คือฉากที่แฮร์รี่ได้พบเห็นหนึ่งในความทรงจำของศาสตราจารย์สเนป

สเนปในตอนที่ยังเป็นเด็กนักเรียนอยู่นั้นกำลังถูกกลั่นแกล้งโดยเพื่อนร่วมชั้น เจมส์ พอตเตอร์ บิดาของแฮร์รี่ เพระาเจมส์ต้องการจะเรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนๆ  แม้ว่าฉากดังกล่าวนั้นเป็นฉากที่ไม่จำเป็นจำต้องใช้ในหนัง แต่สำหรับโกลเดนเบิร์ก มันเป็นฉากที่ช่วยสร้างให้ภาพยนตร์เป็นรูปเป็นร่าง

“มันเป็นวินาทีที่มีอานุภาพสูงมาก เมื่อพ่อของคุณ โดยเฉพาะ‘พ่อ’ที่แฮร์รี่จินตนาการเอาไว้อย่างยิ่งใหญ่หากแต่ไม่เคยรู้จักนั้นถูกเปิดเผยให้เขารู้ว่า เจมส์นั้นเป็นมนุษย์ที่มีจุดด่างพร้อยคนหนึ่ง ผมจำได้ว่าฉากนั้นสำหรับผมคิดว่าคงจะมีหลายๆวินาทีที่ทำให้คนอื่นๆรู้สึกแบบนี้ด้วยเช่นกัน---ไม่จำเป็นที่จะต้องเกี่ยวกับพ่อแม่ของคุณ แต่เกี่ยวกับคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณและเหมือนกับเป็นผู้นำในความคิดของคุณ –การที่ได้รู้ว่าพวกเขาก็มีข้อตำหนิและข้อบกพร่องพอๆกับคุณนั้นเป็นอะไรที่น่ากลัวมาก มันเหมือนกับการตายของ ซานต้า และ พระเจ้า พร้อมกันๆ”

โกลเดนเบิร์กกล่าวว่า ช่วงที่เขาโปรดปรานในภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์ภาคที่ห้านั้นคือทุกๆวินาทีที่เกี่ยวข้องกับแฮร์รี่ พอตเตอร์และซีเรียส แบล็ค พ่อทูนหัวของเขา


“มีหลายๆช่วงที่ผมภูมิใจมาก หลายๆอย่างไม่ได้ถูกเขียนขึ้นในหนังสือ และถูกเขียนขึ้นมาเพื่อทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองเข้มข้นและลึกซึ้งยิ่งขึ้น” นักเขียนบทภาพยนตร์คนนี้ได้กล่าวอีกว่า เจเค โรว์ลิ่งเคยพูดกับเขาไว้ว่า

“เธอเห็นภาพยนตร์เป็นอะไรที่ต่างออกไปจากหนังสือของเธอ เธอเพียงแค่อยากดูภาพยนตร์ที่เยี่ยมยอดก็เท่านั้น”
โรว์ลิ่งยังเคยพูดถึงเรื่องราวของแฮร์รี่อีกด้วยว่า คล้ายๆกับการตามหาผู้เป็น ‘พ่อ’


“โจแนะว่าแฮร์รี่นั้นมั่นใจในความรักของแม่เขาเสมอ แต่เมื่อมาถึงคนที่เปรียบเสมือนพ่อของเขา ผู้คนเหล่านั้นมักจะมีข้อตำหนิอยู่เรื่อย” โกลเดนเบิร์กกล่าว

“เช่นในภาคีนกฟีนิกซ์นั้น ดัมเบิลดอร์ ที่ทำตัวเปรียบเสมือนพ่อต่อแฮร์รี่นั้นจู่ๆก็หายไป เป็นคนฉลาดและรู้ไปเสียทุกๆอย่างเสมอแต่ว่าในตอนนี้แฮร์รี่ก็รู้แล้วว่าดัมเบิลดอร์ก็เป็นเพียงแค่คนๆนึงที่เป็นอัจฉริยะแต่ทำความผิดอย่างมหันต์

และเขาก็ยอมรับเรื่องนี้กับแฮร์รี่ เพราะว่าแฮร์รี่จำเป็นที่จะต้องรู้และแฮร์รี่ก็จำเป็นที่จะต้องปลดเปลื้องความคิดที่ผิดๆเกี่ยวกับตัวของดัมเบิลดอร์ออกไป
เขาจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้เพื่อที่จะได้เติบโตและรับภาระที่เขาจำเป็นจะต้องรับ โดยดัมเบิลดอร์จะต้องลงจากแท่นในความคิดของเขา”

แม้ว่า ไมเคิล โกลเดนเบิร์ก จะไม่ได้กลับมาทำหน้าที่เขียนบทอีกในภาพยนตร์ 2 ภาคสุดท้าย เพราะเขาได้มอบหน้าที่คืนให้แก Steve Kloves ผู้เขียนบทภาพยนตร์ แฮร์รี่ พอตเตอร์ 4 ภาคแรก(และจะกลับมาใน เจ้าชายเลือดผสม และ เครื่องรางยมทูต)แต่เขาก็ยอมรับว่า สำหรับการทำงานในภาคีนกฟีนิกซ์นั้น เป็นช่วงเวลาที่พิเศษสุดสำหรับเขาค่ะ

Source : TLC แปลโดย : Candypop117 [MuggleThai.com]

---