Note
: บทสัมภาษณ์นี้เป็นลิขสิทธิ์ของเว็บไซต์มักเกิ้ลไทยดอทคอม
ห้ามนำบทสัมภาษณ์นี้ไปทำเพื่อการค้า และห้ามเว็บมาสเตอร์ผู้ใดนำบทสัมภาษณ์นี้ไปลงตามเว็บไซต์ก่อนได้รับอนุญาติจากทางเราโดยเด็ดขาด!
แต่ถ้าเป็นบุคคลทั่วไปหากจะนำบทสัมภาษณ์นี้ไปลงตามเว็บบอร์ด
ช่วยกรุณาให้เครดิตกับ MuggleThai.com ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ
Nearly
Headless Nick
ในร่างฉบับแรกของ
"ห้องแห่งความลับ" นิคร้องเพลงบัลลาดที่เขาแต่งขึ้นเอง
อธิบายว่าทำไมหัวของเขาถึง (เกือบจะ) หลุดจากบ่า แต่บรรณาธิการของฉันไม่ค่อยชอบเพลงนี้นัก
ฉันก็เลยตัดออก อย่างไรก็ตาม สำหรับคนที่อยากรู้นี่คือเรื่องการตัดหัวของนิคตามคำบอกของเขาเอง
มันเป็นความผิดที่พ่อมดที่ไหนก็อาจจะทำ
ยิ่งกับผู้เหนื่อยอ่อน และไม่ตระเตรียมการ
หนึ่งความผิดพลาดแสนไร้สาระ แล้วมันก็เป็นอย่างที่ฉันกลัว
ฉันพบว่าตัวเองต้องถูกประหาร
อนิจจา! เย็นวันนั้นเองที่ฉันพบกับเลดี้กรีฟว์
หญิงสาวที่เดินเล่นที่สวนสาธารณะยามสายัณห์
ฉันเชื่อมั่นว่าจะทำให้ฟันของเธอเรียงตรงได้
แต่อึดใจต่อมาเธอก็มีเขี้ยวงอกออกมา
ฉันแผดเสียงก้องในยามค่ำคืนว่าฉันจะทำให้เธอเป็นปกติ
แต่กระบวนการยุติธรรมนั้นช่างหละหลวม
การลับขวานน่ะเหรอ...
พวกเขาใช้อิฐแทน เพราะลืมว่าวางหินลับมีดไว้ที่ไหน
เช้าตรู่วันต่อมา ด้วยสีหน้าสิ้นหวังอย่างที่สุด
บาทหลวงบอกฉันว่าอย่าร้องไห้
"มาทั้งอย่างนั้นแหละ ไม่ต้องใส่หมวกหรอก"
ฉันรู้ว่าจุดจบของฉันจะต้องดีแน่ๆ
ผู้ชายใส่หน้ากากที่ต้องทำภารกิจแสนเศร้า...
ในการพรากหัวออกจากคอของฉัน
กล่าวว่า "นิค โปรดคุกเข่าลง
ฉันกลายเป็นคนประสาทเสียไปเสียแล้ว
"อาจจะปวดๆหน่อยนะ" เจ้างั่งแสนเลวนั่นบอก
ขณะที่เขาเงื้อขวานขึ้นในอากาศ
ปัดโธ่ ไอ้คมมีดแสนทู่เอ้ย!! มันไม่ได้ทำอะไรเลย
หัวของฉันก็ยังอยู่ดี
เพชฌฆาตทั้งฟัน ทั้งหวด ทั้งฟาด
"ไม่นานนักหรอก" เขายืนยัน
เร็วน่ะเหรอ? ไม่เลย เจ้าโง่แสนงั่งนั่น...
สับขวาน 45 ครั้งกว่าจะล้มฉันได้
แล้วฉันก็ตาย แต่หัวผู้ซื่อสัตย์องฉัน
ไม่เคยคิดจะละทิ้งฉันเลย
มันยังคงอยู่ .. และนั่นคือตอนจบของเพลงนี้
เอาล่ะ ได้โปรดปรบมือ ไม่งั้นคุณจะทำให้ผมเจ็บปวด
+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+
Translated
::
PeaRtoNy [MuggleThai.com] | Source
:: JK
Rowling.com
