บทที่
5 การเตรียมตัวสกัดกั้นพวกมักเกิ้ล
ใน
ค.ศ.1398 พ่อมดชื่อ แซกคาเรียส มัมส์ ได้ลงมือเขียนคำอธิบายที่สมบูรณ์เกี่ยวกับกีฬาควิดดิชเป็นครั้งแรก
เขาเริ่มต้นโดยเน้นความจำเป็นที่ต้องมีการรักษาความปลอดภัยจากพวกมักเกิ้ลระหว่างการแข่งขัน
'เลือกบริเวณทุ่งในที่ราบสูงที่เปลี่ยวๆ ให้ไกลจากที่อยู่ของมักเกิ้ล
และให้แน่ใจว่าจะไม่มีใครเห็นเวลาที่บินขึ้นไปบนไม้กวาดแล้ว
คาถาสกัดมักเกิ้ลมีประโยชน์ถ้าต้องการจัดตั้งสนามถาวร
ขอแนะนำให้เล่นแต่ตอนกลางคืนด้วย'
เราพอสรุปได้ว่าคำแนะนำที่ดีเยี่ยมของมัมส์ไม่ได้มีคนทำตามเสมอไป
เพราะเมื่อ ค.ศ.1362 สภาพ่อมดต้องประกาศว่าการแข่งขันควิดดิชใดๆในเขตห้าสิบไมล์รอบๆเมืองนั้นผิดกฎหมาย
เห็นได้ชัดว่ากีฬานี้เป็นที่นิยมแพร่หลายอย่างรวดเร็ว
เพราะพอถึง ค.ศ.1368 สภาฯพบว่าจำเป็นต้องแก้ไขข้อห้ามนี้
และประกาศว่าการเล่นควิดดิชภายในเขตร้อยไมล์รอบเมืองนั้นผิดกฎหมาย
ใน ค.ศ.1419 สภาฯได้ออกกฎหมายฉบับหนึ่งที่ขึ้นชื่อมากเรื่องการใช้คำได้เยี่ยมยอด
กฎหมายนี้ระบุว่า ไม่ควรเล่นควิดดิช 'ที่ไหนก็ตามที่อยู่ใกล้สถานที่ซึ่งแม้จะมีโอกาสเพียงน้อยนิดที่มักเกิ้ลคนหนึ่งอาจมองเห็นได้
หรือมิฉะนั้นเราจะได้เห็นกันว่าคุณจะเล่นได้เก่งเพียงใดเมื่อถูกล่ามโซ่โยงไว้กับกำแพงคุกใต้ดิน'
ดังเช่นที่พ่อมดวัยเรียนทุกคนรู้ดี
ข้อเท็จจริงที่ว่าเราบินได้ด้วยไม้กวาดน่าจะเป็นความลับของพ่อมดแม่มดที่เก็บรักษาไว้ได้แย่ที่สุด
ไม่มีรูปวาดแม่มดของพวกมักเกิ้ลรูปไหนจะถือว่าสมบูรณ์ถ้าปราศจากไม้กวาด
และแม้ว่ารูปวาดนั้นจะน่าหัวเราะเยาะแค่ไหนก็ตาม (เพราะว่าไม่มีไม้กวาดอันไหนเลยที่พวกมักเกิ้ลวาดจะลอยนิ่งอยู่ในอากาศได้สักหนึ่งนาที)
รูปเหล่านี้เตือนใจเราว่าพวกเรานั้นทำอะไรสะเพร่ามาหลายศตวรรษแล้ว
ฉะนั้นจึงไม่ต้องประหลาดใจเลยที่ว่า ไม้กวาดกับเวทมนตร์จะเป็นสิ่งที่เชื่อมโยงเกี่ยวพันกันจนแยกจากกันไม่ออกในความคิดของมักเกิ้ล
มาตรการการรักษาความปลอดภัยที่ดีพอไม่ได้บังคับใช้จนกระทั่ง
บทบัญญัตินานาชาติเกี่ยวกับความลับของพ่อมด ค.ศ.1692
ออกมากำหนดให้กระทรวงเวทมนตร์ทุกแห่งรับผิดชอบโดยตรงกับผลใดๆ
ก็ตามที่เกิดจากการเล่นกีฬาเวทมนตร์ในอาณาเขตของตน
กฎหมายนี้มีผลให้ในเกาะบริเจนมีการตั้งกองควบคุมดูแลเกมและกีฬาเวทมนตร์ขึ้นนับแต่นั้นมา
ทีมควิดดิชทีมใดที่ไม่ปฏิบัติตามคำแนะนำของกระทรวงจะถูกบังคับให้ยุบเลิกทีม
ตัวอย่างที่รู้กันดี คือทีมแบนโชลี่ แบงเกอส์ ของสกอตแลนด์
ที่ไม่ใช่มีชื่อเสียงเลื่องลือแค่เรื่องเล่นควิดดิชไม่เอาไหนเลยเท่านั้น
ยังขึ้นชื่อเสียงเรื่องการจัดงานปาร์ตี้หลังการแข่งขันอีกด้วย
หลังจกาแข่งขัน ค.ศ.1814 กับทีมแอปเปิ้ลบี้ แอร์โรว์สแล้ว
(ดูบทที่ 7) พวกแบงเกอส์ไม่เพียงแต่ปล่อยให้ลูกบลัดเจอร์เหาะหนีไปในคืนนั้น
พวกเขายังออกไล่ล่ามังกรพันธุ์เฮบริเดียนสีดำมาเป็นสัญลักษณ์นำโชคประจำทีมอีกด้วย
ตัวแทนจากกระทรวงเวทมนตร์หลายคนไล่จับพวกเขาได้ขณะกำลังบินข้ามเมืองอินเวอร์เนส
และหลังจากนั้นทีมแบนโชลี่แบงเกอส์ก็ไม่เคยได้เล่นอีกเลย
ปัจจุบันนี้
ทีมควิดดิชไม่ได้เล่นในท้องถิ่นของตนเองอีกต่อไปแล้ว
ทุมทีมต้องเดินทางไปเล่นตามสนามต่างๆที่กองควบคุมดูแลเกมและกีฬาเวทมนตร์กำหนดไว้
ที่นั่นจะมีมาตรการรักษาความปลอดภัยสกัดมักเกิ้ลไว้อย่างเหมาะสม
ดังเช่นที่แซกคาเรียส มัมส์แนะนำไว้อย่างถูกต้องเมื่อหกร้อยปีก่อนว่า
สนามควิดดิชที่ปลอดภัยที่สุดเป็นทุ่งในที่ราบสูงที่อยู่ห่างไกล
|
